Lekker potje klagen

klagen2Iedereen heeft er deze dagen wel een beetje last van, de donkere wintermaanden die ons humeur doet veranderen. Op deze dagen wens ik dat we ook een klaagmuur in Nederland hadden, dan kunnen we met zijn allen klagen over het slechte weer, de kou, de hitte, de buren en de moslims.
Maar zo’n muurtje hebben wij niet dus gebruik ik dit blog even om mijn ei kwijt te kunnen, daar is het immers voor bedoeld.
Ik heb lang getwijfeld omdat het heel erg persoonlijk is. Op het internet moet je toch een uitstraling hebben alsof alles in het leven leuk en spetterend is, als we tegenslag hebben dan lachen we op een selfie en doen we alsof er niets aan de hand is. Want wie weet komen mensen er nog achter dat je leven helemaal niet zo perfect is.
Sommige mensen kicken juist op ellende, hun glas staat helemaal droog en heel de wereld moet het weten. Alles is stom, vervelend en irritant. Als ze een scheet laten posten ze een zielige foto op social media en hopen ze van iedereen medelijden te krijgen. Ik heb besloten om vandaag even met hun mee te doen.

Wellicht heb je de stilte rond Kattenkoppen opgemerkt. Ik had er gewoon geen zin in.
De stilte begon rond te verhuizing naar Schoonhoven. We waren blij met het nieuwe huis, we hebben iedere dag van ’s ochtends tot ’s avonds geklust. We waren moe en overal was er chaos, we konden niet wachten totdat het huis klaar was.
Na 3 weken klussen kreeg ik een telefoontje van mijn moeder. Ze voelde al een tijdje een knobbel in haar borst en nu begon ze er ook één te voelen in haar oksel. De alarmbellen beginnen te loeien maar je houdt jezelf voor dat het een opgezette klier is. Niet weer, denk je bij jezelf. Niet weer dat gevoel. Mijn vader heeft vorig jaar in mei zijn laatste chemokuur gehad. Hij heeft in zijn blaas al twee keer tumoren gehad.
De dokters vertrouwde de situatie van mijn moeder niet en de volgende dag moest ze naar het ziekenhuis. Dan weet je het eigenlijk al. Kanker.

Deze tijd was verschrikkelijk, de testen, de onderzoeken en het wachten. De tumor bleek alleen uitgezaaid te zijn in haar lymfeklieren in haar oksel en het is gelukkig goed te behandelen.
Dan komen de chemo’s, waarbij je niet weet wat je kunt verwachten. Ik dacht dat mijn moeder maandenlang ziek op bed zou liggen, dat zie je namelijk ook in alle zielige films.
Mijn moedertje, met haar rode bos haar werd van top tot teen kaal en heb ik ziek zien worden. Mijn moeder heb ik verdrietig gezien omdat ze constant dorst had en haar energie terug wou. Ik miste mijn moeder een beetje, de rondspringende bonk energie.
Gelukkig vielen de chemo’s mee, ze is sterk geweest en de weken vlogen voorbij. Ze had ook goede medicijnen die alle nare bijwerkingen tegen gingen.

Maar ze heeft het wel mooi gedaan! Afgelopen week heeft ze de operatie bijzonder goed doorstaan en mocht vervroegd naar huis. Na haar operatie zat ze alweer rechtop in bed en de eerste dag thuis was ze alweer door het huis aan het rennen.

Dus wat klaag ik eigenlijk nou? Ik heb mijn lieve ouders nog om mij heen. Ik kan ze nog bellen als ik even niet weet wat ik moet doen. Ik kan nog leuke dingen met ze doen. Af en toe huil ik wel stiekem, als we op de scooter zitten en ik naar de sterren kijk. Maar dan besef ik ook hoe mooi het leven is.
Dus mensen, stop met dat geklaag! Het weer is inderdaad slecht in Nederland, hondenpoep aan je schoen is heel erg vervelend en telefonerende mensen in de stiltecoupé zouden opgehangen moeten worden. Kijk naar de leuke dingen om je heen want er is teveel om van te genieten! 🙂

Liefs Ruby

Advertenties

5 thoughts on “Lekker potje klagen

  1. Hee Rups,

    Ik dacht: heee leuk, een nieuwe update van jullie! Maar deze maakt me toch een beetje sip. Heel fijn dat je moeder er weer bovenop is en het steeds beter gaat, maar het lijkt me een hele pittige periode! Ik hoop dat Irmpie zich snel beter voelt en dat iedereen in de familie gewoon gezond blijft nu. Hele dikke knuffel voor jullie. En huilen mag hoor, niks mis mee! ❤

    LOVE YOU!

    Like

  2. Ik sluit mij aan bij Silke. Leuk dat jullie er weer zijn maar de reden van jullie afwezigheid is natuurlijk niet tof. Dan wordt alles weer even in perspectief gezet he? Super dat het nu weer beter gaat en natuurlijk mag je je verdrietig voelen en huilen! Dat lucht op 🙂

    Like

  3. Slecht weer is nog zo gezellig ^^ Zo’n dingen helpen inderdaad de kleine, mindere momenten even in perspectief te zetten. Geniet van jullie (t)huisje en hopelijk zijn jouw ouders snel weer de oude! Warme Belgische knuffel!

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s